Ik ben Marc Trines, 41 jaar. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam als software-ontwikkelaar bij een verzekeringsmaatschappij.
Zo'n vijf jaar geleden werd mijn interesse in het zwaardvechten gewekt. Na wat speuren op internet kwam ik bij een zwaardvereniging in Nieuwegein terecht. De trainingen daar waren voornamelijk gericht op de techniek. Nadat ik Noorderwind op Castlefest 2006 "aan het werk" had gezien wist ik het: dat wil ik ook! In het voorjaar van 2007 was het zover. Ik en nog een paar gelukkigen waren uitgenodigd voor de eerste militie-trainingen. Vanaf dat moment is het vrij snel gegaan. Voor Castlefest 2007 moest er een kostuum komen, en voor Midwinterfair 2007 nog wat koubestendige middeleeuwse kledij.
Met mijn huidig arsenaal aan middeleeuwse wapens en kledij, is het niet moeilijk om regelmatig in de tijdmachine te stappen en te transformeren in een middeleeuwse ridder of burger.
Om de transformatie van 21e eeuwse programmeur naar 13e eeuwse ridder mogelijk te maken is één aspect toch wel het belangrijkste: training. En trainen doen we! Tijdens die trainingen richten we ons op verschillende zaken: techniek, conditie en uiteraard het showaspect. Nadat ik tijdens de Zomercursus van 2008 officieel tot ridder ben geslagen, is het niet alleen training volgen maar ook training geven. Op de Zomercursus van 2010 kon ik op dat punt een grote stap zetten: het zelf geven van de workshop "dolk en ongewapend".
De optredens voor publiek zijn toch wel het leukste. Ik heb daar al aan verschillende rollen invulling gegeven: beul, tot leven komend standbeeld, bedelaar, wachter en uiteraard ridder. Daarnaast worden we ook steeds vaker gevraagd voor producties buiten Noorderwind om. Denk daarbij aan films of het aankleden in middeleeuwse stijl van allerhande evenementen.
In de huidige show, een riddertoernooi, speel ik een ridder van het geslacht "Quillan". De voornaam wisselt nog wel eens, omdat de Quillan's de neiging hebben tijdens toernooien het leven te laten. Dat wil niet zeggen dat ze altijd sterven. Ene Marc de Quillan heeft ooit een toernooi gewonnen.
Wat deze show voor mij bijzonder maakt is de interactie met het publiek. Doordat het een toernooi is, kan je het publiek er actief bij betrekken. Zo wordt je toegejuicht door je eigen mensen; en natuurlijk uitgejouwd door aanhangers van de tegenstander.
Nou is niets zo veranderlijk als een show van Noorderwind. Hoe vaak iemand een show gezien heeft, er zullen altijd aspecten anders zijn. Kijk dus niet verbaasd op als ik ineens in andere kleuren vecht, of dat die nobele ridder van de vorige show nu ineens een wankelende dronkaard is.
Naast trainen en optreden in shows zit ik in het Organisatie Team (OT) van Noorderwind. Mijn taak binnen het OT, als hoofdredacteur, is zorgen dat de maandelijkse nieuwsbrief de "Boreas" verschijnt. Ik schrijf die nieuwsbrief uiteraard niet in mijn eentje. De Boreas komt mede tot stand door een goed team van schrijvers, taalkundigen en layout-specialisten. Als OT-er mag je meedenken over allerhande zaken die de vereniging aangaan. Ik was dan ook zeer vereerd toen ik werd gevraagd om toe te treden tot het OT.
